و اما در این کتاب این جمله‌های نغز در لابه‌لای شرح حال جعفر شهری جلب توجه می‌کند:

- اين از خصوصياتم بود که به حرف‌هاي بزرگ‌تر از خودم گوش بدهم؛ کلمات بزرگ‌ترها را سرمايه‌هايي مي‌ديدم که بلاعوض در اختيارم مي‌گذارند، بايد آن‌ها را پذيرا بود.

- اولين آفت فقر، قساوت مي‌باشد و دومين، عصيان و سومين، تقلب.

- بعضی از آدم‌ها هر چه پول و مقام‌شان بالاتر رفته، انسانيت‌شان پایین‌تر آمده بود.

- مادرم مي‌گفت: غالباً نیت‌هاي ناپاک در پسِ قيافه‌هاي پاک، معصوم و خوش‌آيند مي‌باشند.

- لطمه‌ی دوست، کشنده‌تر از زخمه‌ی دشمن است.

« مهریه را خیلی­ها دادن و خیلی­ها گرفتن »

هنگام عقد دو جوان شاید بارها این را شنیده اید « مهریه را کی داده و کی گرفته » باور غلطی که اگر اصلاح نشود شاید طلاق و فروپاشی خانواده­های نوبنیاد بیشتری خواهیم بود .

گاهی جمله­ای ضرب المثل می­شود اما در طول زمان مسیرش عوض می­شود و بار معنایش و کاربردش را از دست می­دهد .

سهراب گفته بود واژه ها را باید شست

، وچه به جا گفت . اگر کلمه حرمت نداشته باشد

سهراب گفته بود واژه ها را باید شست ، وچه به جا گفت . اگر کلمه حرمت نداشته باشد ، جنگ و ستیز بالا می گیرد ، اگر کلمه شناور گردد و در غیر معنی خود به کار رودسوء تفاهم­ها زیاد می­شود . در جایی خواندم گاهی کلمات در غیر معنی خود به کار می روند مثلا اگر کسی گفت خداحافظ یعنی این که « برو دیگر ، بر نگردی » وای اگر این درست باشد باید دوباره نشست و واژه ها را معنی کرد . تا مبادا آنچه را آموخته ایم وارونه آموخته باشیم نویسنده ای به نام « آمبروز بيرس » در کتابی بسیاری از واژه ها و کلمه ها را مجدد معنی کرده اگر این معنی­ها درست باشد به سلامت جامعه و افراد شک باید کرد . و شاید نیاز باشد هر کس واژه نامه ای شخصی برای خویش داشته باشد تا بتوان با او بهتر ارتباط برقرار نمود اکنون نمونه ای از این کلمات در واژه نامه ­ی شخصی در« بيرس » :

 گفت فقر به همه جا سر می کشد...

فقر اینه که ما چیزی به جهان هدیه نکنیم واز مفاخر غربی ها بگوییم فقراینه که مد لباس ها مون زود زود تغییر کنه و چند درآور پر از لباسهای سالم ازمد افتاده داشته باشم.

 فقر اینه که حقیقت و واقعیت را وارونه درک کنیم و خود را خوشبخت تر از انسان قرن هجدهم بدانیم.

 فقر اینه که کمدها و درآورها و کابینت ها مون پر از وسایل باشه و کتابخانمون پر از کتابهای خونده شده قدیمی که سالی یک بار هم یه مهمان جدید رو نمی پذیرند.

فقر اینه که ساعت بشینیم پای بازی ها و سرگرمی ها وسیگار کشیدن ها...وقتی بگی چرا مطالعه نمی کنی بگی پول نداریم وقت نداریم، دل خوش سیری چند...

فقر اینه که با خبر از مرگ بن لادن باشیم اما بی خبر از همسایه ای که گرسنه می خوابد

فقر اینه که برای خودمان، شهرمان، کشورمان و جهانمان هیچ کار مفیدی نکرده باشیم اما منتفد همه آنهایی هم باشیم که کار مفید کرده اند.

فقر اینه که بی مطالعه و دخالت مستقیم عقل حکم بسته بندی شده ای راچشم بسته قبول کنیم.

 فقر اینه که به نام علم ویا... ما به من، تو، و او تقسیم شویم.

 فقر اینه که در زندان خرافه  پرستی و به نام سنت اسیر باشیم.

 فقر اینه که برای خوشی دل خودمان و خانواده و اطرافیانمان حتی گلیم یاری دیگران را از زیر پایشان بیرون نکشیم.

فقر اینه که فقط همشهریان خودمان را از خود بدانیم و با دیگر همنوعانمان در این دنیا ارتباط نداشته باشیم.

فقراینه که برای ازبین بردن همنوعمان به نام باور... خنجری در آستین پنهان کنیم.

فقر اینه که نقطه نظراتمان باریک تر گردد اما اتوبان-هایمان هر روز پهن تر گردد.

فقر اینه که خانه هایمان بزرگتر و اما خانوادههایمان کوچکتر شود.

فقر اینه مدرک تحصیلی مان بالا اما قدر قضاوتمان پایین بیاید.

 فقر اینه که تسهیلات زندگی مان زیاد اما وقت استفاده از آنها را نداشته باشیم.

فقر اینه مقاممان والا باشد ولی ارزشهای زندگی مان پايين باشد.

فقر اینه که تحلیل¬گر مسائل سیاسی جهان باشیم اما از تحلیل مشکلات خانه خود عاجر باشیم.

فقر اینه اتم را بشکافیم اما در قعر تعصبات خود باقی بمانیم.

 فقر اینه که درآمدهایمان هر روز افزایش یابد اما اخلاقیاتمان پایین بیاید. فقر اینه که قامتمان بلند واندیشه مان کوتاه گردد.

 فقر اینه که درآمدمان دو برابر وجدایی مان چند برابر گردد.

فقر اینه که ثروت مان بیشتر اما لبخندمان کمتر گردد.

نظر شما برای من با ارزش است اگر به این شماره پیامک بفرستید 09365463138

EMAIL: fayigh@mihanmail.ir

محمد فایق مجیدی

منبع :

1-با توجه به انشای یک دانش آموز کلمبیایی

ثانیه ها در گذرند و عمر بی بديل ما را به غارت می برند
ثانیه ها در گذرند و عمر بی بديل ما را به غارت می برند این ثانیه ها که گفته بودند بر می گردند هرگز بر نمی گردند . دیروز برای یکی از شاگردهایم پیامک فرستادم گوشی اش نزد کسی دیگر بود و پاسخ آمد که 50 روز است که فوت کرده ، شوکه شدم او که هنوز جوان بود . گویا ما فراموش کرده ایم در این مسیر مسافریم تا زود ، دیر نشده باید کاری کرد و یا به قول شاعر زنده را تا زنده است باید به فریادش رسید :

 بی خبر از هم خوابیدن چه سود ؟

برمزار مردگان خویش نالیدن چه سود ؟

 زنده را تا زنده است باید به فریادش رسید

ورنه بر سنگ مزارش آب پاشیدن چه سود ؟

گرنرفتی خانه اش تا زنده بود

خانه صاحب عزا تا صبح خوابیدن چه سود ؟

 گر نپرسی حال من تا زنده ام

بعد مرگم اشک و نالیدن چه سود ؟  

زنده را در زندگی قدرش بدان

ورنه مشکی از برای مرده پوشیدن چه سود ؟

 گر نکردی یاد من تا زنده ام

سنگ مرمر روی قبرم وانهادن چه سود؟

 من این شعر را در دفتر یادداشتم ثبت کرده ام و پیامک آن را که از یک دوست تهرانی برایم رسید در گوشی موبایلم حذف ننموده ام . می خواهم بارها آن را بخوانم تا ملکه ذهنم گردد . شما در مورد این یادداشت واین شعر چه دیدگاهی دارید ؟

 نظر شما برای من با ارزش است اگر به این شماره پیامک بفرستید 09365463138

EMAIL: fayigh@mihanmail.ir

محمد فایق مجیدی "

مولف کتاب به آموزش بدبین نیستم
کلمات کليدي : گذر عمر

مهارت‌های زندگی

محمدفایق مجیدی

کارشناس مسؤول آموزش راهنمایی ناحیه 2 سنندج

سازمان بهداشت جهانی مهارت‌های زندگی را با عناوین ده‌گانه زیر مشخص کرده است.

1- مهارت‌های خودآگاهی 2- مهارت همدلی 3- مهارت روابط بین فردی 4- مهارت ارتباط مؤثر 5- مهارت مقابله با استرس 6- مهارت مدیریت بر هیجان‌ها 7- مهارت حل مسأله 8- مهارت تصمیم‌گیری 9- مهارت تفکر و اخلاق 10-مهارت تفکر نقاد.

نگاهی عمیق به دست‌پرورده‌های آموزش و پرورش دو دهه گذشته و حتي دهه اخير، ما را با این واقعیت رو‌به‌رو خواهد ساخت که مهارت‌های ده‌گانه زندگی در این دیار کم‌تر آموزش داده شده‌اند. نظام آموزشی متمرکز و کتاب‌محور موجب گردیده است کعبه آمال اولیای دانش‌آموزان و معلمان و شاگردان بر گرد کتاب و نمره و 20 و در نهایت گرفتن مدرک و گذشتن از سد کنکور بگردد. گمان می‌کنم اگر معلمین ما علاوه بر آشنایی با فنون نوین تدریس این ده مهارت را سرلوحه کار خویش قرار دهند. می‌توانند در آینده‌ای نه‌چندان دور گره از کار ناگشوده جامعه بگشایند. ما شرقیان که داعیه ظهور بزرگ‌ترین تمدن‌های انسان‌ساز را داریم اکنون چه شده است که چشم به غرب دوخته‌ایم تا با قوانین زمینی‌شان سعادت را برای ما به ارمغان بیاورند. آموزش رسمی مدارس ما علي‌رغم گستردگی‌اش و همه‌گیر بودنش هنوز خالی از کیفیت است. دستگاه عریض و طویل آموزشی و پرورش هنوز در آموزش مهارت‌های زندگی گام‌های اولیه را برمی‌دارد و برگزاری دوره‌های کوتاه‌مدت ضمن خدمت و گنجانده چند ساعات در برنامه درسی نشان از حرکت  كند آموزش و پرورش به این سوی دارد. در مدارس تا حدودی بر مهارت خودآگاهی کار مي‌شود و کمی هم بر روي تفکر خلاق، اما دیگر مهارت‌ها به کلی فراموش شده‌اند. نشان‌های این فراموشی را می‌توان در صفحه حوادث روزنامه‌ها و یا در راهرو دادگاه‌ها و یا در زندگی‌هاي از هم پاشیده و يا زندگی‌هایی زن و شوهرهايي كه زیر یک سقف‌اند اما  طلاق عاطفی گرفته‌اند جستجو کرد. دقت در نسل آموزش‌دیده مدارس دهه قبل به روشنی نشان می‌دهد این نسل از مدرسه و خانواده مهارت‌های همدلی روابط بین فردی ارتباط مؤثر مقابله با استرس را یاد نگرفته‌اند و اگر در این زمینه مهارتی اندك یافته‌اند از خانواده آن را به ارث برده‌اند. مهارت مدیریت بر هیجان‌ها حل مسأله تصمیم‌گیری و تفکر نقاد که نیاز به آموزش بیشتر دارد نیز تا حد زیادی به دست فراموشی سپرده شده‌اند.

آموزش و پرورش بسیاری از زیان‌های جامعه را می‌تواند پیش‌گیری کند در این رابطه رسول بداتی می‌نویسد «... اما از سوی دیگر آموزش و پرورش پیشرفته و علمی بسیاری از زیان‌های قضای مالی و جانی و فرهنگی و... یک کشور را با کم‌ترین هزینه پیشگیری خواهد کرد. آتشی که در یک منزل یا یک خرمن برافروخنه شده است در آغاز یک جرقه کوچک بوده است.»

ختم سخن اين‌كه ما بايد هرچه زودتر از نقطه‌اي شروع كنيم و چه مكاني بهتر از مدرسه و چه زماني بهتر از امروز. زمانی که شما درس می‌خواندی آیا کسی را به یاد دارید روی آموزش این مهارت‌ها کار کرده باشد؟ برای آموزش مهارت زندگی از کجا باید شروع کنیم؟

شما در مورد این متن و پیامش چه نظری دارید؟ اگر نظری داشتید به این شماره پیامک بفرستید: 09365463138

برگرفته از کتاب به آموزش بدبین نیستم